U werkt dagelijks met gegevens van mensen die hun huis verkopen of kopen. Dat is gevoeliger dan het voelt, omdat het bijna altijd over geld en over een adres tegelijk gaat. En u bent Wwft-instelling, ook als u zich geen poortwachter voelt: bemiddeling bij koop, verkoop en huur valt eronder, taxaties daarbij inbegrepen. Buiten de deur blijft:
- Namen, adressen en contactgegevens van kopers, verkopers en kijkers.
- Biedingen van anderen, en alles wat herleidbaar is tot wie wat bood.
- Taxatierapporten waarin adres en eigenaar aan elkaar gekoppeld staan.
- Wat u weet over de reden van verkoop: scheiding, schulden, overlijden.
- Vastleggingen uit het cliëntenonderzoek dat u per opdracht doet.
- Alles rond een melding of een voorgenomen melding van een ongebruikelijke transactie.
Dat laatste punt is de scherpste grens. Meldt u een transactie, of weegt u dat nog af, dan mag de cliënt dat niet weten. Zet er dus niets over in een extern hulpmiddel — ook niet geanonimiseerd, ook niet om even te laten meedenken of het melden moet.
En één ding blijft helemaal bij u: de waarde. Een model kan rekenen, maar bij een hybride waardering ontstaat de waarde pas doordat u die goedkeurt. Die goedkeuring is uw oordeel, met uw naam en uw registratie eronder. Hetzelfde geldt voor wat u een verkoper over de verkoopkans vertelt.
Voor het dagelijkse werk is de regel simpeler: een woning wordt "de woning", een bieder wordt "de bieder". De tekst wordt er niet slechter van, en u houdt het dossier waar het hoort.
